Dit Fiorentina-shirt uit het midden van de jaren ’90 is meer dan een retro tricot — het staat symbool voor een van de vreemdste clausules ooit. Toen speler Stefan Schwarz later bij Sunderland tekende, liet hij doorschemeren dat hij ooit “ruimte-toerist” wilde worden. De club nam dat zo serieus dat ze een clausule in zijn contract lieten zetten: als hij daadwerkelijk de ruimte in zou gaan tijdens zijn contract, werd het ongeldig en mocht hij vertrekken.

In een tijd dat shirts meestal alleen rugnummers hadden, koos Deportivo een creatieve oplossing voor een unieke Umbro-kit: de nummers werden ook op de mouwen geplaatst. Een opvallende stijl die speelde met de evolutie van shirtontwerp in de jaren ’90 — en zelfs gedragen door legendes als Rivaldo.

Dit shirt hoort bij een bijzonder duel: Zuid-Chinese club South China nam het in 1999 op tegen Manchester United in Hongkong. Het was geen standaard competitiewedstrijd, maar een showmatch die lang herinnerd is vanwege de contrasten tussen de Aziatische club en Europese top.

Een Feyenoord-shirt dat symbool staat voor een van de meest besproken transfers in de Nederlandse voetbalgeschiedenis. Johan Cruyff kwam controversieel over van Ajax, en in zijn laatste seizoen bij Feyenoord won hij meteen het dubbel — landskampioen en bekerwinnaar.

Toen Real Betis de Braziliaanse ster Denílson aantrok voor een toen wereldrecordtransfer, verwachtten supporters magie op het veld. Helaas veranderde dat voorseizoen weinig aan de resultaten: Betis degradeerde een paar jaar later en de hoge verwachtingen bleven grotendeels onvervuld — maar het shirt blijft een herinnering aan die unieke transfer.

Rangers scoorde met Marco Negri een van de meest indrukwekkende doelpuntenreeksen in de Schotse competitie — totdat een ongelukkige squash-blessure zijn seizoen abrupt eindigde. Het shirt van die periode staat symbool voor zijn stormachtige opmars en tragische terugval.

In een tijd dat PSG’s uitrusting door Nike werd geleverd, waren de goalie-shirts nog anders. Bernard Lama droeg vaak opvallende keepertruitjes die niet door de standaard leverancier gemaakt waren — een klein detail, maar een fascinerend stukje voetbaltextielgeschiedenis.

Atletico bracht een creatief shirt uit dat leek op een collage van verschillende designs voor hun spelers. Puma experimenteerde met mash-ups, en dit shirt laat zien hoe voetbalmode en sportkleding elkaar konden kruisen buiten de gebaande paden.

In een tijd waarin shirts vaak overladen zijn met sponsors, koos AS Roma er een seizoen voor om zonder merklogo en sponsor te spelen. Een opmerkelijke keuze in commercieel gedreven voetbal, die dit shirt een cultstatus geeft.

In 1997 lanceerde Pepsi een opvallende kit als onderdeel van hun “GeneratioNext” campagne — een project dat verder ging dan voetbal en meer weg had van een popcultuur-statement. Het shirt werd een icoon buiten het veld.

De Turkse spits Hakan Şükür droeg dit shirt in Blackburn’s uitduels. Zijn verhaal ging echter verder dan goals: politieke en sociale omstandigheden leidden tot zijn latere ballingschap uit Turkije, waardoor dit shirt opeens ook symbool werd voor een leven buiten voetbal.

Middlesbrough betaalde ooit enorme salarissen aan vooruitstrevende spelers — een trend die het shirt van dat seizoen vertegenwoordigde. Het laat zien hoe een truitje niet alleen sport maar ook strategie en ambities kan weerspiegelen.

Het keeperstricot van Gianluigi Donnarumma uit die periode staat symbool voor complexe contractonderhandelingen die club en speler verbonden — inclusief het strategisch binnenhalen van zijn broer om de deal rond te krijgen.